Dysautonomia to zaburzenie funkcjonowania autonomicznego układu nerwowego, który odpowiada za regulację kluczowych procesów automatycznych w organizmie, takich jak ciśnienie krwi, tętno, oddychanie, temperatura ciała, trawienie, pocenie się, oddawanie moczu, a nawet reakcje seksualne.

Może mieć podłoże genetyczne lub być wynikiem urazu, chorób takich jak cukrzyca, choroba Parkinsona, choroby autoimmunologiczne czy alkoholizm. Czasami przyczyna pozostaje nieznana. Nazywana jest również dysfunkcją autonomiczną lub zaburzeniem autonomicznego układu nerwowego.

Może rozwijać się po urazie lub infekcji wirusowej, a także wystąpić u nastolatków po gwałtownym wzroście. Częściej dotyka kobiety, ale może wystąpić u osób w każdym wieku.

Objawy dysautonomii łatwo pomylić z depresją, fibromialgią, przewlekłym zmęczeniem, niedoczynnością tarczycy czy hipoglikemią. Osoby z tym zaburzeniem często są błędnie diagnozowane jako osoby z depresją, ponieważ brakuje im energii.

Dysautonomia może być łagodnym, przejściowym stanem lub poważną, długotrwałą chorobą. Najczęstszym objawem jest niemożność stania bez uczucia zawrotów głowy lub omdlenia.

Leczenie wymaga indywidualnego podejścia, dostosowanego do objawów pacjenta.

Więcej informacji: www.clinicalascondes.cl