Górna Bazylika św. Franciszka z Asyżu to jedna z dwóch części Bazyliki św. Franciszka w Asyżu, obok Dolnej Bazyliki. Wejście do niej prowadzi z Górnego Placu św. Franciszka z Asyżu.

Budowę bazyliki rozpoczęto w 1228 roku z inicjatywy papieża Grzegorza IX, a ukończono w 1253 roku za pontyfikatu Innocentego IV. Przy jej tworzeniu pracowali najlepsi architekci, dekoratorzy i malarze tamtych czasów.

Górna Bazylika odegrała kluczową rolę w rozwoju architektury gotyckiej we Włoszech. Miała stać się miejscem pielgrzymek i kultu. Papieże, widząc w franciszkanach sojuszników w umacnianiu więzi z niższymi warstwami społecznymi, inwestowali w nią znaczne środki finansowe i osobiście nadzorowali postępy prac. Św. Franciszek stał się niejako "kaplicą pałacową" papieży, co przypominało Sainte-Chapelle w Paryżu, z dwiema jednolitymi nawami, jedna nad drugą.

Początkowo planowana jako stosunkowo prosta budowla, bazylika niemal od razu została przekształcona w bardziej majestatyczną formę, czerpiąc inspiracje z lombardzkiej architektury romańskiej oraz gotyckich wpływów związanych z budowlami zakonu cystersów.

Więcej informacji: it.wikipedia.org