Świątynia Boskiego Wespazjana, znana również jako Świątynia Wespazjana i Tytusa, znajduje się w Rzymie, u podnóża Kapitolu, w pobliżu Forum Romanum. Została poświęcona cesarzowi Wespazjanowi, który został ubóstwiony po swojej śmierci 23 czerwca 79 roku.

Budowę świątyni rozpoczęto za panowania Tytusa, a ukończono za panowania Domicjana. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 87 roku. Początkowo dedykowana była jedynie Wespazjanowi, jednak po śmierci jego syna i następcy, Tytusa, który również został ubóstwiony, świątynia zyskała nowe znaczenie.

Inskrypcja, która obecnie jest częściowo zaginiona, została w całości skopiowana w VIII wieku przez anonimowego pielgrzyma z Einsiedeln. Wspomina ona o restauracji w okresie Sewerów, między 200 a 205 rokiem. Restauracja przeprowadzona przez Sewerów była raczej ograniczona, ponieważ większość zachowanych elementów pochodzi z wcześniejszej ery Flawiuszów.

Kolejna restauracja miała miejsce za czasów Karakalli, a ostateczny wygląd świątynia uzyskała dopiero za panowania Dioklecjana.

Więcej informacji: it.wikipedia.org