Dżinsy, znane również jako denim, zostały wynalezione i opatentowane przez Amerykanów Levi Straussa i Jacoba Davisa.

Ich pochodzenie nie jest wolne od kontrowersji, co jest zrozumiałe, gdyż przy tak wielkim sukcesie nie brakuje osób przypisujących sobie ich wynalezienie. W tym przypadku Amerykanie, Francuzi i Włosi rywalizują o uznanie. W 1853 roku, w szczytowym okresie gorączki złota i budowy kolei w Ameryce Północnej, istniało ogromne zapotrzebowanie na trwałą odzież. Ameryka była prosperującym i dynamicznym krajem, gdzie wszystko czekało na zrobienie, a rolnicy, górnicy, kowboje, pracownicy kolei i inni potrzebowali odzieży, która wytrzyma intensywne codzienne użytkowanie.

Niemiec Levi Strauss założył w San Francisco firmę namiotową, aby zaspokoić potrzeby górników. Po zrozumieniu, że górnicy wolą spać na świeżym powietrzu i że naprawdę potrzebują trwałych spodni, postanowił użyć płótna namiotowego do produkcji roboczych kombinezonów. Z tego powodu te ubrania były początkowo brązowe. Później (w 1873 roku) Strauss nawiązał współpracę z krawcem Jacobem Davisem, który wpadł na pomysł wzmocnienia spodni miedzianymi nitami w delikatnych miejscach, gdzie często się rozrywały. To ostatecznie doprowadziło do powstania pierwszej pary dżinsów.

Więcej informacji: www.jeanstrack.com