Tefnut to egipska bogini związana z mitologią starożytnego Egiptu, będąca częścią wielkiej Enneady z Heliopolis. Urodziła się z nasienia lub błony śluzowej Atuma, stwórcy, podobnie jak jej brat i mąż, Shu. Razem tworzą pierwszą boską parę. Tefnut symbolizuje wilgoć, a Shu powietrze; wraz z ich dziećmi, Gebem (ziemia) i Nut (niebo), reprezentują cztery pierwotne elementy.

Tefnut jest także kojarzona z deszczem i chmurami, symbolizując wodę i jej twórczą moc. W tekstach piramid wspomina się ją jako tę, która gasi pragnienie zmarłych. Była czczona w Oxyrhynchus, a w ikonografii przedstawiana jest jako kobieta z głową lwa, dyskiem słonecznym i ureuszem, w synkretyzmie z Sekhmet. W Leontopolis Shu i Tefnut czczono jako parę lwów.

Tefnut jest również personifikacją odległej bogini, przybierającą cechy niebezpiecznych bogiń i uosabiającą Oko Ra, cykl palącego i niszczycielskiego słońca. Według mitu, Tefnut, córka słońca, uciekła na pustynię nubijską, gdzie uwolniła swoją dzikość. Ra polecił Thotowi sprowadzić ją z powrotem, a po odzyskaniu dobroczynnego aspektu, Tefnut powróciła do Egiptu.

Więcej informacji: it.wikipedia.org